อาจไม่ใช่เพราะแอลกอฮอล์
ทุกคนก็ต้องเคยตัดสินใจพลาดตั้งแต่ต้น เลือกเดินทางที่ไม่ควรเดินอย่างน้อยครั้งนึ่ง
สำหรับฉัน
มันเกิดขึ้นวันนั้น
เย่
อีกแก้ว
เยี่ยม!
คุณรู้รึเปล่า
ไม่รู้ ไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ตรงนี้เนี่ย...
เหมือนเหล้ามันดื่มตัวมันเองเลย
มันควรจะดื่มกันเองเนอะ ทำไมให้เราดื่มอยู่ได้
ใจบุญอะไรขนาดนี้
เราไม่ได้ทำอะไรผิด
ไม่น่าทำแอลกอฮอล์ขึ้นมาเลย
ทำไมต้องผลิตออกมาแล้วบอกไม่ให้เราดื่ม
มีความบริสุทธิ์...
ระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้าอยู่
งั้นเทพก็ควรหยุดพวกเขาสิ
มนุษย์จะหยุดเรื่องแบบนั้นได้ยังไง
โทษใครไม่ได้หรอก
โทษแล้วโลกมันก็ไม่เปลี่ยนไปหรอก
แค่เข้าใจแล้วยอมรับมันก็พอ
คุณกับฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
ใจบุญจริงๆ
หมดแล้ว
ไปไหนหมดแล้ว
อย่าโกหกสิ
โกหกนี่แย่ที่สุดเลยนะ
เป็นมนุษย์ก็ต้อง...
ควบคุมไม่ให้ตัวเองโกหกสิ
โธ่ โดนจับได้แล้ว
เอาไวน์มั้ย
หรืออยากเปลี่ยนเป็นเหล้า
เอามาทั้งสองอย่างเลย
ใจบุญสุนทาน
เย่
เราผ่านจุดเฉียดตายมาแล้ว
ถ้าดื่มต่อเราตายได้นะ
งั้นควรไปนอน
งั้นก็ไปนอนจะได้ไม่ตาย
โอเค
ขอบคุณสำหรับเครื่องดื่ม
ค้างคืนสิ ดึกแล้วนะ
ผม...
ไม่ว่าจะเมาหนักแค่ไหน จะให้ผมค้างบ้านคุณได้ยังไง
ใจเย็นน่า
คิดซะว่านี่เป็นบ้านคุณ แล้วก็ค้างสักคืนสิ
แบบนั้น...
เสียมารยาทนะ
ฉันอนุญาตแล้วไง มันจะทำไม
คุณกลัวอะไรรึเปล่า
กลัวเหรอ ผมอาจจะดูเป็นแบบนั้น แต่ผมเป็นทหารกำลังสำรองนะ!
เยี่ยมมาก
ประเทศนี้มีกองทหารของตัวเองอยู่
ทำไมพวกเขาปล่อยให้คุณไปเป็นตัวสำรองด้วย
ถ้าเป็นแบบนั้น
- ก็ค้างคืนสิ - ได้ จัดไป
ค้างคืน!
ค้างคืนไปเลย ห้องอยู่ไหนนะ
อยู่นั่น
คุณรู้ได้ยังไง
รู้ได้ยังไงเหรอ ไม่รู้สิ ผมว่ามันคุ้นๆ
- ค้างคืนเลย! - ได้
ถ้าตายวันนี้คงจะเสียดายน่าดู
ไอ้คนบ้า
- ยัยผู้หญิงบ้า! - ไอ้เฮงซวย!
- ยัยแม่มด! - ห่าราก!
ไม่ช่วยเลย ไม่ว่าจะด่ากันมากแค่ไหน
ความรู้สึกน่าอึดอัดนี่ก็ยังอยู่ เราจะยิ่งเคืองใจกันไปกันใหญ่
แทนที่จะด่ากัน เปลี่ยนเป็นมุกทะลึ่งดีมั้ย
ไม่ชอบเลย ฉันคิดมุกเก่ง
หรือเอาเป็นดูถูกกัน เหยียดหน้า หรืออะไรทำนองนั้น
เหยียดหน้าเหรอ คุณแทบจะทำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ทำไมล่ะ ฉันเห็นแต่เรื่องให้เหยียดนะ
ไม่รู้สิ รับผิดชอบด้วยนะ
ทำไมคุณใช้คำว่ารับผิดชอบล่ะ มันคืออะไร
- มันเป็นภัยพิบัติของมนุษย์รึยังไง - แล้วคิดว่าธรรมชาติพาไปเหรอ
พูดกันเองจังเลยนะ
งั้นคุณก็ควรรับผิดชอบด้วยเหมือนกัน
ก็ได้
แล้วเอายังไงคะ
ให้วันนี้เป็นวันแรกของเราเหรอ
เอาสิ
ไม่เห็นยากตรงไหนเลย
เริ่มคบกันวันนี้วันแรก
วันแรกเหรอ เธอสองคนคบกันแล้วเหรอ
ไม่ วันแรกของความสัมพันธ์แบบงงๆ
- วันนี้เป็นวันที่สอง - ไม่เคยได้ยินแฮะ
นี่คิดจะรับผิดชอบ ด้วยการคบกันจริงๆ บ้างมั้ย
ทำไมต้องคบกันเพราะเรื่องแบบนั้นด้วย เวลาเมา เรื่องแบบนั้นก็เกิดขึ้นได้
ก็เธอบอกว่าแก้ผ้าแล้ว ขนลุกจัง
ต่อให้เราเดตกัน ฉันก็ดีเกินไปสำหรับเขา
ยังไงยะ ฉันไม่เห็นด้วยนะ
- เธอด้วยเหรอ - อืม ประมาณนั้น
ทำไมล่ะ ฉันผิดปกติตรงไหน
คิดแบบนั้นเหมือนกันเหรอ
ผมว่าพี่ดีเกินไป สำหรับพัคโบกอมด้วยซ้ำ
ฉันไม่เห็นด้วยนะอันนั้น
เราเรียกคนแบบนั้นว่าคนเพอร์เฟกต์
เขามีคุณสมบัติของการเป็นคนเพอร์เฟกต์อยู่นะ
แล้วยังไงล่ะ ฉันเพอร์เฟกต์กว่า
เธอแทบทำอะไรไม่เป็นเลย
โห จะให้ด่าก็ได้นะ แต่กลัวจะด่ากลับแรงกว่า
จินจู...
ที่จะถามมันก็น่าเขินอยู่นะ
- ถามตรงๆ เธอได้กันแล้วรึยัง - อะไรนะ
- นั่นแหละที่จะถาม - ยัง ยังไม่ได้กัน
เราแค่เมามากเฉยๆ
โอย ขนลุก!
เราแค่เมา ขนลุกอะไรเล่า
เดี๋ยวนะ เขาจะไปเล่าให้เพื่อนฟังรึเปล่า
ไม่หรอก
เขารู้อยู่แล้วว่าในวงการ ข่าวมันไปเร็วแค่ไหน
เขามีหน้าที่การงานนะ คงจะระวังอยู่แหละ
ถูก ยังไงเขาก็เป็นคนเพอร์เฟกต์นี่เนอะ
จู่ๆ ก็เห็นด้วยเนี่ยนะ
ไม่
ในกรณีนี้ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ ตำแหน่งอะไร ชาติไหน ผู้ชายทุกคนก็เป็นไอ้ขี้แพ้
ไม่มีข้อยกเว้น
ไม่นะ
คุณจะบ้าเหรอ ทำไมผมต้องไปพูดด้วย
คุณน่ะมีบอกคนอื่นไปรึเปล่า
คุณบ้าเหรอ ฉันมีอนาคตรออยู่นะ
ก็ได้ งั้นก็ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้กัน
คุณตั้งใจโทรมาถามเรื่องนี้ใช่มั้ย
แปลกอยู่นะที่เรามีความสัมพันธ์กันแบบงงๆ
ฉันกังวลไปเองเหรอเนี่ย
โอเค ฝันดีนะคะผู้กำกับ
เธอว่าไง
ไม่รู้สิ ไอ้เวรเอ๊ย
นายกังวลอะไรนักหนา
นอนกับเธอแล้วยังไง ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย
พูดให้มันถูกได้มั้ย แค่นอนเตียงเดียวกันเฉยๆ
ก็ได้
นอนเตียงเดียวกันแต่แก้ผ้า
ไอ้เวรนี่เอาแต่ดื่มเหล้าฉัน ไม่เคยซื้อมาบ้างเลยนะ
กลับบ้านไป กลิ่นเหม็นหึ่งเลย ราคาบ้านฉันตกแล้ว
ก็ได้
แต่พูดตรงๆ นะ...
ได้กันแล้วใช่มั้ย
ได้กันแล้วดิ
เอาล่ะ
ค่อยไปกังวลเรื่องความสัมพันธ์แบบงงๆ วันหลังนะ
- มาดูรายการนี้ดีกว่า - ตื่นเต้นจัง
ตื่นเต้นทำไม เราแขวะกันยับเลยนะ
นั่นแหละที่น่าตื่นเต้น
สาวเปรี้ยวสาดน้ำลายใส่กัน
สถานการณ์ปลอมๆ แบบนี้ ไม่ได้มีแค่ในละครนะ
- ได้ยินข่าวลือมา - เงียบก่อน มาแล้ว
วันนี้เอ็มซีของเรา อีโซมิน ได้มานั่งอยู่ข้างๆ ผมแล้วครับ
สวัสดีค่ะ ดิฉันอีโซมิน เป็นนักแสดง
ฉันได้ยินข่าวลือว่า...
สตูดิโอรายการ "ลือแล้วต้องคุย" สนุกสนานกันมาก
มีไหวพริบนะเนี่ย
ฉันจะขยันเอาข่าวลือมาพูดในรายการนะคะ
ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก มีอีกท่านนึงนะครับ
เป็นข่าวดีที่มีคนหน้าใหม่ มาร่วมพูดคุยกับรายการเรา
พวกเรารู้จักกันดีอยู่แล้ว
แต่อาจมีคุณผู้ชมยังไม่รู้จักคุณ ช่วยแนะนำตัวหน่อยครับ
เธอเป็นเพื่อนฉันค่ะ สมัยเรียนมหาลัย
คุณสองคนคงสนิทกันมาก
- ฉันรักเธอมาก - รักมากกว่าค่ะ
รักเหรอ
"งานบ้านเป็นงานของผู้หญิง" งานบ้านไม่ใช่งานของผู้หญิงอย่างเดียวนะคะ
แล้วยังไง เขาก็นอนเล่นอยู่ในบ้านมาตลอด แล้วจู่ๆ จะมาซื้อเครื่องล้างจาน
ใช่ค่ะ นั่นเป็นประเด็นที่ฉันจะสื่อ
นึกว่าแขวะกันยับซะอีก
เพราะเธอน่ารักรึเปล่า
หมายความว่าไงที่บอกว่าน่ารัก
มันก็เป็นไปได้เวลาดื่มเหล้า ไหนๆ ก็เพิ่งคิดถึงเรื่องนั้นแล้ว
เธอควรเลิกดื่มเหล้านะ ยังชอบดื่มอยู่รึเปล่า
อยู่ๆ ก็พูดขึ้นมาเหรอครับ
- เมื่อวานก็เมาใช่มั้ยคะ - ทำไมถึงพูดแบบนี้นะ
- ส้มจี๊ด! - ตลกจัง!
โห ตัดต่อแบบนี้เลยเหรอ
โปรดิวเซอร์เก่งแฮะ
ถึงได้เรียกว่าตัดต่อแบบปีศาจใช่มั้ย
ดูเหมือนเป็นการตัดต่อแบบนางฟ้านะ
จะปีศาจหรือนางฟ้า
ก็ทลายความแค้นที่มีมาเป็นสิบปีได้
เยี่ยมไปเลย
จะบ้ากันแค่ไหน
ก็เอาชนะฉันไม่ได้หรอก
ฉันชนะ
ฮวางอินกุก
ซื้อให้ผมเลย ผมไม่สน! ผมอยากได้เมการ์ดไดโนเสาร์
บ้านนี้ไม่ต้องใช้นาฬิกาปลุกเลยจริงๆ
ที่แปลกคือบ้านนี้ไม่มีคนต้องตื่นเช้า
ต้องมีการ์ดไดโนเสาร์ให้ครบทุกแบบเลยเหรอ
จะซื้อทุกแบบได้ยังไง เราไม่ได้รวยนะ
ลูกต้องชินกับการไม่ได้ทุกอย่าง ที่อยากได้ได้แล้ว
โลกมันก็อยู่อยากอยู่แล้ว ยังต้องทำให้เรื่อง การ์ดไดโนเสาร์เป็นเรื่องยากอีกเหรอ
ถ้าเหยียบการ์ดไดโนเสาร์ มันอาจกลายเป็นไดโดเสาร์ได้
แต่ถ้าแม่ไม่จ่ายค่าบัตรเครดิต แม่ได้กลายเป็นคนเสียเครดิต
แล้วแม่ก็จะเลี้ยงลูกไม่ได้
เราจะซื้อทุกอย่างที่อยากได้ไม่ได้นะ
ผมไม่มีพ่อด้วยซ้ำ
โตแล้วน่ากลัวเชียว
แม่ไม่ต้องมาส่งผมแล้ว
มันเป็นทางผ่าน
แม่ไม่ได้มาส่งนะ แค่ต้องผ่านโรงเรียนเฉยๆ
งั้นผมจะออกจากบ้าน เร็วขึ้นสิบนาที
หรือแม่จะไปอีกทางก็ได้
ลูกเป็นอะไรเนี่ย แม่เสียใจนะ
อายที่แม่มาส่งเหรอ
ผมป. สองแล้วนะ เดี๋ยวอายรุ่นน้องเอา
พอไม่ได้ของเล่นก็มางอนแม่
แม่ก็เป็นแม่ที่ไม่มีสามี
♪ ท่ามกลางความปลิวไหวของดอกไม้ ♪
♪ ฉันได้กลิ่นแชมพูเธอ ♪
♪ เธอผ่านมารึเปล่า ♪
♪ พอมองกลับไป ♪
♪ ฉันก็เห็นแต่ผู้คน ♪
พี่รู้ใช่มั้ยว่าตัวเองไม่เหมาะกับเพลงนั้น
เป็นอะไร ผมกลัวแล้วนะ
จะน่ากลัวกว่านี้อีก ถ้าเพลงรักมันเหมาะกับฉัน
ก็นั่นน่ะสิ สรุปว่าพี่เป็นอะไร พี่อาจไม่รู้ตัวก็ได้นะ
แต่คนที่เห็นน่ะ มันเป็นอะไรที่หลอนมาก
ฉันว่าผู้กำกับโตมาได้เพราะนมวัว ที่มีปัญหาทางจิตแน่ๆ
เขาน่ากลัว หลงตัวเอง
ทำฉันลำบากใจตลอดเลย
แล้วมันเกี่ยวกับเพลงรักเพลงนี้ยังไง
เพลงนี้ทำให้เขาหดหู่
ทำไมล่ะ
มันมีที่มาของมันอยู่
เขาจะหดหู่ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงนี้
สีหน้าเปลี่ยนอย่างกับว่าจะตายยังไงไม่รู้
ถ้าฉันรำคาญเขาเมื่อไหร่ ก็จะร้องเพลงนี้ให้ฟังแล้วก็รอให้เขาตาย
เพลงรักหลายเพลงในฤดูใบไม้ผลิ กลายเป็นอาวุธฆ่าคนได้ด้วยแฮะ
ซลบีก็แต่งเพลงเองเหมือนกัน
มีสมาชิกในกลุ่มเราคนนึงชื่อพี่ซลบี
เธอเป็นคนแต่งเพลงนั้น
เป็นอะไร ทำไมอยู่ๆ พี่ก็ดูมีความสุข
ฉันชอบมากเลย
ทำไมล่ะ ทำไม
เพลงมันยังไง
- ฟังดูสนุกดีนะ บอกมาสิ - ไม่อะ ฉันจะสนุกคนเดียว
บอกหน่อยนะ
บอกผมหน่อย
หวัดดีค่ะ ผู้กำกับ
ทำไมได้ยินเสียงผมแล้วมีความสุขขนาดนั้น
ถ้าไม่ใช่ฉันแล้วจะเป็นใครคะ
ก็มีหลายคนอยู่นะ
ทำตัวให้ปกติสิ ผมกังวลแล้วนะ
งั้นบอกมาสิคะว่าต้องการอะไร
ผมอยากคุยกับคุณเรื่องสคริปต์
ฉันชอบมาก ชอบม้ากมากเลย
มันทำไม คุณชอบอะไรขนาดนั้น
ถ้าฉันไม่ชอบแล้วใครจะชอบ
คุณไม่ต้องดีใจขนาดนั้นก็ได้ คือ...
ผมชักจะกังวลแล้วนะ
ไว้เจอกันนะคะ
ดูสิ จูบกันอีกแล้วเหรอ
จู่ๆ ก็จูบกันเนี่ยนะ
ไม่มีไล่ระดับเลย
ควรจะสร้างอารมณ์ก่อน นี่จู่ๆ ก็จูบกันซะงั้น
ทุกอย่างเริ่มเร็วขึ้นตั้งแต่ตอนสบตากันแล้ว ทำไมต้องเวิ่นเว้อด้วย
นักเขียนมาเร่งบทแบบนี้ได้ยังไง
นี่ไม่ใช่เกมนะ
ควรจะค่อยเป็นค่อยไป ค่อยๆ สร้างอารมณ์
ถ้าไม่กินแล้วใครจะกิน
ไม่มีเวลามาชักช้าแล้ว ฉันจะเอาไว้แบบนั้นแหละค่ะ
ฉันต้องเขียนไปแบบนั้น ฉันถึงจะสบายใจ
อย่าเอาตัวเองเป็นที่ตั้งสิ
ผมอยากให้คนดูไม่อึดอัด
ทำไมคุณหมกมุ่นเรื่องจูบจัง
เคยถูกเทเพราะเรื่องจูบเหรอ
ใช่ ตอนเรียนม. 5
ให้ตาย ไม่ได้แล้ว
เรายังไม่ได้คอนเฟิร์มทำละครเลย
ผมอาจเป็นผู้กำกับที่เก่ง แต่มันแย่มากนะ
ที่จะได้คอนเฟิร์มให้ทำละคร กับแคสต์นักแสดงสำหรับละครสองตอน
ตอนที่สามสำคัญมาก คุณเข้าใจมั้ย
นี่จะเป็นละครเรื่องที่ห้า ผมไม่เคยทำละครเรื่องไหนพังเลยนะ
คุณว่าเพราะอะไร
เพราะสคริปต์ดีใช่มั้ย ผิด
ผมไม่โชคดีขนาดนั้น
ทุกอย่างเป็นเพราะความสามารถผม
ข้อมูลนั่นพิสูจน์ได้ทุกอย่าง
คืองี้...
♪ ท่ามกลางดอกไม้ที่ปลิวไหว ♪
- นี่คุณทำ... -♪ ฉันได้กลิ่นแชมพูเธอ ♪
♪ พอมองกลับไป ♪
♪ เมื่อมองกลับไป ♪
♪ ฉันกลับเห็นแต่ ♪
♪ ผู้คน ♪
เอ้า ดูนี่นะ นี่...
หนนี้จูบกันลึกซึ้ง
ก็ได้ ให้จูบก็ได้
โอเค จูบกัน
พวกเขาจูบกันได้ แต่ทำไมต้องเป็นที่นี่ นี่คือคำถามผม
จะจูบแบบใช้โฟม ลูกอม หรืออย่างอื่น
เอาเป็นว่ามันเป็นเพราะเทรนด์
แต่ทำไมจู่ๆ ต้องจูบพร้อมกินเยลลี่ด้วย
เยลลี่หนอนตัวใหญ่
โอเค พวกเขาเคี้ยวเยลลี่หนอนตัวใหญ่ ตัวเดียวกัน
แล้วก็เริ่มกินกันคนละฝั่ง เหมือนเล่นเกม
น่ารักออก
คุณทำเหมือนมันเป็นสปาเกตตี
แล้วยังไงต่อ พวกเขาก็เอาเยลลี่ไว้บนจาน
จากนั้นชายและหญิง ก็กินโดยใช้ส้อมเนี่ยนะ
♪ เดินวนไปวนมาหน้าบ้านเธอ ♪
♪ เอาแต่จับโทรศัพท์ ♪
♪ ฉันรวมความกล้าเพื่อไปคุยกับเธอ ♪
♪ แต่ฉันเอาแต่เสียใจ ♪
♪ เวลาเดินฉันก็เห็นแต่เธอ ♪
♪ ฉันเห็นแต่เธอ ♪
♪ ต้องให้บอกมั้ยว่ารอเธออยู่ ♪
โอเค ก็ได้
ไว้ค่อยคุยเรื่องรายละเอียดวันหลัง
มาคุยกันเรื่องโครงสร้างก่อน
เราต้องทำให้เห็นว่าตัวละคร
ใช้ชีวิตอยู่ในโลกแบบไหนในตอนที่หนึ่งและสอง
รวมถึงนิสัยตัวละครด้วย
อย่างน้อยคนก็จะเอาไปพูดกันต่อได้
ให้เรื่องมันเดินไปช้าๆ ได้
แต่ตอนสามควรจะมีการขัดแย้ง ทางอารมณ์ที่ลึกซึ้งขึ้น
- คุณว่ายังไง เห็นด้วยมั้ย - ค่ะ
จากนั้น...
♪ เดินวนไปวนมาอยู่หน้าบ้านเธอ ♪
♪ เอาแต่จับโทรศัพท์ ♪
♪ ควรโทรหาเธอมั้ย ♪
ถ้าเห็นด้วยแล้วร้องต่อทำไม
ผมไม่ได้ขอให้คุณเปลี่ยนอะไรเลย
ไม่รู้สิ ฉันหยุดร้องไม่ได้
♪ ฉันมักเห็นเธอตอนเดิน ♪
-♪ เห็นแต่เธอ ♪ - จะไม่หยุดร้องใช่มั้ย
♪ ต้องให้บอกมั้ยว่ารอเธออยู่ ♪
♪ มาอยู่หน้าบ้านเธออีกแล้ว ♪
-♪ ได้แต่เสียใจเรื่องเธอ ♪ - ไปเอากีตาร์มาจากไหนเนี่ย
♪ ควรโทรหาเธอมั้ย ♪
♪ มาอยู่หน้าบ้านเธออีกแล้ว ♪ - ไปเอากีตาร์มาจากไหน
♪ ฉันได้แต่เห็นเธอ ♪
- ♪ ควรโทรหาเธอดีมั้ย ♪ - ให้ตายเถอะ
ผู้กำกับซนไม่ใช่ผู้กำกับคนเดียวที่นี่นะครับ
คุณจะไปช่องอื่นเพราะโดนเขาปฏิเสธมาเหรอ
คุณไม่ควรเก็บเรื่องเขามาคิดด้วย
เมินเขาไปเลย
เด็กสมัยนี้ก็แบบนั้นแหละ
คิดว่าตัวเองสำคัญ มารยาทไม่มี
ฉันคิดดูดีแล้ว
การเรียนรู้จากหัวหน้ามันมีข้อจำกัดของมันอยู่
พวกลูกน้องน่ะเป็นพวกนำเทรนด์
ท่าทีที่ฉันได้จากเด็กสมัยนี้...
ทำให้ฉันมองโลกกว้างขึ้น แทนที่จะอยู่แค่ที่ที่เดียว
ทำฉันตื่นเต้นอยู่นะคะ
เราไปที่อื่นกันดีมั้ย
เขาทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้น
ทำไมครับ
คุณรู้จักเธอเหรอ
เดี๋ยวนี้เขาเอาแต่สนใจนักเขียนหน้าใหม่
เห็นบอกว่าจะเอามาทำละคร
เดาว่าน่าจะเป็นคนเขียนบท
แล้วเอากีตาร์มาทำอะไรนะ
คุณจะบอกว่าสองคนนั้น เตรียมทำละครด้วยกันเหรอ
ครับ
คุณโกรธรึเปล่า
ชีวิตเราจะดีขึ้นถ้าเมินเรื่องพวกนั้นได้
ไม่ พวกเขาทำให้ฉันคิดเยอะ
พวกเขาอาจเป็นผู้นำเทรนด์ แต่ก็แค่นั้นแหละ
นิสัยหยิบหย่ง ไม่ฉลาด รสนิยมต่ำด้วย
เหมาะสมกันจริงๆ
คนอายุ 20 ถึง 30 ปี ไม่ได้เป็นผู้นำด้านการบริโภควัฒนธรรมแล้ว
ทำไมเราต้องทำตามมาตรฐาน ต่ำๆ ของพวกวัยรุ่นด้วย
เราแค่ต้องจ่ายเงินเดือนขั้นต่ำ
แล้วก็ใช้ให้ไปทำนู่นทำนี่ นั่นเป็นสิ่งที่ควรทำ
ว้าว ความคิดคุณก้าวหน้ามาก
แล้วฉันก็ยังตัดสินใจโดยอิง จากสคริปต์ล่าสุดด้วย
เอาสิครับ ว่ามาเลย
ถ้าคุณเอาสคริปต์นักเขียนหน้าใหม่นั่น ไปทำละคร ฉันจะไม่ทำละครให้ช่องคุณ
แล้วฉันรู้ด้วยว่าคุณจะเรียกชื่อ
ฉันรู้ว่าคุณจะเรียกชื่อฉัน ฉันเตือนแล้วนะ
คุณฮเยจอง นักเขียนจอง มีปัญหาอะไรอีกเนี่ย
จะให้เอาไว้บนหน้าฉันเหรอ
ครับ
นี่เป็นมาส์กสำหรับผู้ชายที่ผมร่วง
ก็เลยเรียกว่า "ชีตแพ็กคนผมร่วง"
"ชีตแพ็กคนผมร่วง" เนี่ยนะ
ผลิตออกมาทำไม
ริ้วรอยบนหน้า...
และผิวที่บอบบางจะเริ่มนุ่มและกระจ่างใส
หน้าฉันเหี่ยวแล้วก็คล้ำเหรอ
ไม่ครับ ไม่ใช่เลย
ผมแค่จะบอกว่ามันต้านริ้วรอย แล้วก็ทำให้หน้ากระจ่างใส
สรุปว่าฉันดูแก่แล้วก็หน้าหมองงั้นสิ
เปล่าครับ ผมแค่...
เวลานายดูละคร
มันจะมีฉากที่นักแสดงชาย จำเป็นต้องร้องไห้
แต่น้ำตากลายเป็นสีเนื้อ เพราะเครื่องสำอาง
น้ำตาเป็นสีเนื้อ
ครับ ผมเข้าใจ พังแน่นอน
โอเค
ลองนึกภาพถ้าฉันมาส์กหน้า แล้วเอาออก
นายคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ทั้งหน้าฉันก็จะกลายเป็นสีเนื้อ
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น
- หายนะครับ - ฉันไม่ใช้หรอก
นายรู้แต่ก็อยากให้ฉันมาส์กเหรอ
เกลียดกันหรืออะไร
เอาออกไปเลย
- แค่ลอง... - ไม่เอา
- ผมว่ามันพอดีเลยนะ - ไอ้ห่านี่
ไอ้เวร!
นี่เป็นมาส์กสำหรับผู้ชายที่ผมร่วง ก็เลยเรียกกันว่า...
ไม่ได้เอามาให้ฉันหรอกเหรอ
มันเย็นหมดแล้วน่ะครับ ผมก็เลยจะ...
ตอนนี้เหมือนจะชอบของเย็นๆ แล้วล่ะ
ฉันไม่ได้อยากมีความสุข แต่ฉันก็มีความสุขนะ
ผมได้สายดำตอนเรียนเทควันโด
ผมบอกคุณรึยัง
หืม
แต่ผมน่ะ ไม่มีคุณธรรมในศิลปะการต่อสู้
หรือพูดง่ายๆ ว่าผมเป็นพวกชกต่อย
เก่งมากเลยล่ะ
ทำไมจู่ๆ ถึงพูดเรื่องนี้
ถ้ามีเรื่องอะไรกวนใจคุณ...
ที่จำเป็นต้องใช้ความแข็งแรง
บอกผมนะ ผมจะช่วยให้คุณสบายใจ
เพราะผมสู้เก่งนะ
บอกผมนะ
ใครทำคุณเหรอ
อินกุก
ไปไม่ถูกเลย
ซีนมาส์กหน้าเรียบร้อยรึยัง
ยังเลย
คุณนี่อัจฉริยะจริง
งั้นก็ดี
ดี
ผิวผมดีขึ้น
หน้ากระจ่างใสขึ้น
ริ้วรอยจางลง
ของใคร โทรศัพท์ใคร
ทำไมทำแบบนี้
ของใคร
ขอโทษค่ะ
ขอโทษครับ
ขอโทษนะคะ คุณแม่อินกุก
คุณเด็กเกินจะแม่เป็นคน
โซยอง ทำไมถึงทำอินกุกแบบนี้
คืออินกุกบอกเลิกโซยองน่ะค่ะ
อะไรนะ
ทำไมต้องบอกเลิกเพื่อนด้วย
จะทำแบบนั้นได้ยังไง
สมัยนี้เด็กก็แบบนี้แหละค่ะ โตกว่าวัย
แล้วลูกปล่อยให้โดนต่อยเหรอ
เปล่า ผมสู้แล้วแต่แพ้
ผมต่อยแล้วแต่เธอหลบได้
แกเรียนฮับกิโดมาน่ะค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ คุณฮวัง
นี่
ลูกสู้ไม่เก่งเลยสินะ
ผมวิ่งเร็วนะ แค่วิ่งหนีก็พอแล้ว
ผมวิ่งวันละสองชั่วโมง
ต่อให้สู้ไม่เก่ง แต่ผมก็พร้อมจะวิ่งหนีเสมอ
ไอ้เวรตะไล!
งั้นลูกก็ควรวิ่งหนี ทำไม...
เธอตามผมทัน
แปลว่าลูกวิ่งไม่เร็วน่ะสิ
โซยองวิ่งเร็ว
วันนี้ผมไม่อยากไปเรียนพิเศษ
อยู่ดีๆ ก็พูดเนี่ยนะ
พวกเขาต้องล้อที่ผมโดนโซยองต่อยแน่ๆ
ห่วงเรื่องนั้นเหรอ
ทำไมต้องสนใจด้วย กับพ่อก็ไม่ได้เจอกันบ่อยไม่ใช่เหรอ
มันเป็นเรื่องที่เอาไว้อวดนี่ฮะ
อินกุก...
อยากเจอพ่อลูกมั้ย
[ฉันสนิทกับผู้กำกับอีอึนจอง แขกรับเชิญรายการ "ลือแล้วต้องคุย"]
"สายสัมพันธ์อันไม่คาดคิดของอีโซมิน"
"พวกเขาสนิทกันจริงๆ"
"เคมีก็เข้ากันด้วย"
"ฉันจะดูสดเลย ถ้าทั้งคู่กลับมาออกรายการด้วยกันอีก"
ทุกคนชอบมากที่พอเอารายการมาฉายใหม่ กลับได้เรตติงเยอะขึ้น
ดูเหมือนว่าเธอจะต้องมาเป็นแขกรับเชิญต่อนะ
จะยังไงก็เถอะ ถ้างานเสร็จก็กลับมาถ่ายต่อได้แล้ว
ฉันไม่อยากไป
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเธอนะ
ฟีดแบกดีมาก คิดว่าช่องจะปล่อยเธอไว้เหรอ
ปวดหัวชะมัด
พวกเธอดูสนิทกันจริงๆ นะ แน่ใจเหรอว่าไม่ได้คบกันแล้ว
เราไม่ได้พูดแบบนั้น แค่ไม่ได้ติดต่อเธอแล้ว
พอดังเธอก็ไม่ติดต่อเรา
มักเกิดเรื่องแบบนี้เวลามีเรื่องต้องระวังเยอะ
แต่ตอนนี้ฉันก็ยังไม่เข้าใจเธอนะ
เราก็เป็นผู้หญิงทั้งคู่
เธอคิดอะไรของเธออยู่
ความตั้งใจ การกระทำและคำพูด
บางทีเธอก็ดูไร้เดียงสานะ
อึนจอง
อยากรู้ใช่มั้ยล่ะ
หมายความว่าไง
เธอบอกว่าอยากทำสารคดี เกี่ยวกับคน ไม่เอาปัญหาทางสังคมแล้ว
ใช่ ถูกต้อง
แล้วมันทำไมล่ะ
- อีโซมินเหรอ - ใช่ เป็นตัวเลือกที่ดีนะ
อาจใช้ชื่อว่า "ผู้หญิง มนุษย์ นักแสดง" คิดว่าไง
ก็ดีนะ ดีจริงๆ แต่มองอีกมุมนะ
นักแสดงมีหน้าที่แสดง
พวกเขาจะแสดงตามสัญชาตญาณ เมื่ออยู่หน้ากล้อง
การทำให้คนอื่นหัวเราะเป็นหน้าที่ของพวกเขา
แบบนั้นไม่เรียกสารคดี เป็นเรียลลิตีโชว์แล้ว
ถ้าเป็นแบบนั้น คนก็ไปดูเรื่อง "ตัวคนเดียว" ก็ได้
อึนจอง พักหลังเธออ่อนมากเลยนะ เราต้องถ่ายอะไรที่เป็นความจริงหน่อย
แปลว่ามันก็เป็นหน้าที่เราที่ต้อง ถ่ายทอดความจริงไม่ใช่เหรอ
แต่ฉันก็ยังทำให้มันลงตัวไม่ได้
เราเคยเริ่มทำอะไรตอนทุกอย่างพร้อมด้วยเหรอ
เธอจะพักไปถึงเมื่อไหร่ ต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างได้แล้วนะ
ฉันจะทำสารคดี ให้โซมินมาแคสต์ เธอแค่ต้องรวบรวมความคิดตัวเอง
ให้ตาย
[ห้องพัก อีโซมิน]
พิซซ่าน่าจะเย็นแล้ว กินนี่สิ
กินเยอะๆ นะมินจุน
ทำไมล่ะ มีอะไรเหรอมินจุน
- นี่ โซมิน - ว่าไงมินจุน
ไม่มีใครอิ่มเพราะนั่งดูคนอื่นกินหรอกนะ
ไม่ มันเป็นไปได้นะ
เห็นมั้ย ฉันอิ่มแล้ว
ไม่ นั่นมันตอนที่เธออยู่จุดสูงสุด กับเรื่องความรัก
ยกตัวอย่างเช่น เวลาพ่อแม่เห็นลูกกิน
เวลาชาวนาเห็นฟาร์มตัวเองมีน้ำ
เวลาดาราเห็นผู้จัดการ กินคาร์โบไฮเดรต
ฉันรักนายสุดๆ จนกินอะไรไม่ลงแล้ว
ถ้าจะเป็นบ้าแล้วก็กินเข้าไปเถอะ เธอผอมไปแล้วนะ
ตอนนี้ไม่ได้ถ่ายละครด้วย กินไปเลย
ตานี่ แทนที่จะกิน ทำไมต้องมาบ่นปาวๆ แบบนี้ด้วย
ฉันอิ่มเกินไปแล้ว
จะเอายังไง
จะให้จิ้มซอสให้ด้วยมั้ย
ถูกต้องเลย จิ้มซอสด้วย ขอเยอะๆ นะ
งั้นก็จิ้มซอสไปเยอะๆ แบบนี้เลย
แล้วน่องไก่นี่ล่ะ
เอาฮ็อตดอกด้วยมั้ย
อิ่มชะมัดเลย
เหมือนท้องจะแตกแล้ว
อะไร มีอะไร
ฉันอยากรู้จัง
รู้อะไร ทำไม
สวัสดีค่ะ
หวัดดีค่ะ
- มาแล้วเหรอ - หวัดดีค่ะ
คุณพักผ่อนมาพอรึเปล่า วันนี้ถ่ายโดยไม่ต้องพักดีมั้ย
ไม่ต้องห่วงนะคะ
- จะไม่ให้ห่วงได้ยังไง - น่ารักจริง
- ผมกลัวแล้ว - หวัดดีค่ะ
- หวัดดีครับ - มากันหมดแล้ว
- คุณดูดีนะวันนี้ - ขอบคุณครับ
- หวัดดีค่ะพี่ - หวัดดีครับ
ฉันเรียกชื่อพี่ได้ใช่มั้ย
ได้สิ
ทำไมต้องเขินด้วย คุณชอบใช่มั้ยล่ะ
- ผมหน้าแดงเหรอ - ไม่นะ ดำเลยล่ะ
ดูซีดออก
ดาราหญิงทุกคนไม่ได้เป็นแบบนี้ใช่มั้ย
เธอค่อนข้างจะไม่เหมือนใครใช่มั้ยนะ
เหมือนคาแรคเตอร์ตลกอยู่นะ
มันไม่ดูมากไปเหมือนขายโฆษณาเหรอ
ถ้าไม่ทำให้มันเป็นแบบนั้นก็ไม่มีปัญหา
ต่อให้ถ่ายกันจริงๆ มันก็อาจจะดูเฟคนะ
ยังไงคุณก็ยังไม่ได้ตัดสินใจจะทำนี่
ก็ถูก
ฉันยกเลิกได้ถ้ามันไม่เป็นแบบที่ต้องการ
ผู้กำกับอี ฉันติดไมค์ให้นะคะ
- ได้ค่ะ - ตั้งใจทำงานนะคะ
ดูหน้าผู้กำกับไว้ก็พอค่ะ
เขาเกือบหัวใจวายตาย ตอนตัดต่อรายการสัปดาห์ที่แล้ว
เขาเหมือนซอมบี้มากกว่าคนอีก
ได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ทุกฝ่ายพร้อมแล้ว เริ่มได้เลยค่ะ
โอเค ทำดีมากครับ
- ทำดีมากค่ะ - ทำดีมาก
เหนื่อยแย่เลยนะคะ
ผู้กำกับคิม มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ
ฉันแวะมาทักทายน่ะค่ะ แล้วก็มาเช็กกองด้วย
ผู้กำกับ เราไม่ได้ตั้งใจ ถอดคุณออกจากรายการนะ
ที่วางแผนไว้ตอนแรก จะต้องมีทั้งคุณและคุณอึนจองด้วย
ฉันเป็นคนถอนตัว ด้วยเหตุผลส่วนตัวต่างหาก
แต่วันนี้ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ยคะ
ใช่ครับ
สองคนนั้นเข้าใจกันดีใช่มั้ย
มันแปลกๆ ดีที่สองคนนั้นไม่เถียงกันแล้ว
นี่
- ทำไมวันนี้พูดจาดี - ไม่ดีใจเหรอ
ทำไมไม่โจมตีฉันล่ะ
ฉันไม่โจมตีคนอื่น แค่ปกป้องตัวเอง
ปกติเธอจะแขวะทุกอย่างที่ฉันพูด
ฉันไม่ได้ตั้งใจ แค่แก้เวลาเธอพูดผิดเฉยๆ
คิดว่าตัวเองพูดถูกอยู่คนเดียวงั้นสิ
เปล่า แค่กับเธอ
คุณนักแสดง เราสายแล้ว
ไปกันเถอะ
อะไรสาย ฉันไม่มีนัดสักหน่อย
ตอนนี้รถติดมาก
อึนจอง ฉันจะไปทักทาย คนเขียนแป๊บนึง เดี๋ยวค่อยไปนะ
- โอเค ฉันไปรอที่ห้องแต่งตัวนะ - ได้
ไม่ใช่ว่าโซมินนิสัยไม่ดีหรอก
แค่ชอบทำตัวเป็นเด็กขี้แง
ถ้าปล่อยให้เป็นงั้นไป มันก็น่าสนุกดีเหมือนกันนะ
อ้าว ไม่ไปแล้วเหรอ
เสร็จแล้ว
ทำไมไม่จริงใจเลยล่ะ งั้นก็น่าจะส่งข้อความไปบอกนะ
ให้ตายสิ รถติดแล้ว
รู้มั้ยว่าทำไมทางด่วนโอลิมปิก ถึงรถเยอะขนาดนี้
ฉันตอบไม่ได้หรอก
เพราะโอลิมปิกคืองานเทศกาล
ฉันตอบไม่ได้จริงๆ ด้วย
จะให้ทำไงล่ะ
- ต้องหัวเราะมั้ย - ไม่ต้อง
นายเจอมาเยอะแล้ว
มีอะไร เกิดอะไรขึ้นเหรอ
- อะไรนะ - ทำไมต้องมาปลอบใจกันด้วย
เธอทำฉันกังวล อย่าทำงี้สิ
แค่รู้สึกว่าฉันใช้ของกินทำร้ายนาย
อย่าเพิ่งมาคิดได้ตอนนี้เลย มันแปลก แถมทำฉันคิดมากอีก
ฉันรู้ว่านายทุ่มเทเพื่อฉันมามาก
ฉันจะจำไว้ให้ดี
งั้นเธอก็ทุ่มเทได้เหมือนกันนี่
อะไรล่ะ
ฉันจะยอมสักครั้ง
ไปกินอาหารเกาหลีแบบโฮมเมดกัน
แล้วก็กินมันให้หมดด้วย
ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวนะ กินด้วยกัน
โอเค ลองดู
โอเค เริ่มนะ
หนึ่ง...
โธ่
โทษที
[พี่อารัง]
ใครโทรมา ผู้ชายเหรอ
- ผู้หญิง - รับได้
ผมต้องรับสายนี้
ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ ครับ
- ฮัลโหล - หวัดดีฮโยบง ไม่ได้คุยกันนานแล้วนะ
ครับพี่ มีอะไรเหรอ
คือเรื่องอึนจองน่ะ
เธอยังเป็นแบบนั้นอยู่เหรอ
อ้อ...
ใช่ครับ
- เราคอยดูพี่เขาอยู่ครับ - โอเค
พวกเธอคงจะทำใจลำบากน่าดู แต่ฉันเป็นห่วงน่ะ
เราก็คิดเรื่องนี้อยู่ครับ
โอเค
เข้าใจแล้ว
ฉันก็จะไปคิดดูเหมือนกัน
ครับ
ขอบคุณครับพี่
ไม่มีปัญหา ไว้นัดเจอกันครั้งหน้า แล้วค่อยมาคุยกันนะ
ครับ
อีกสิบนาทีเริ่มใหม่นะ
ไม่เป็นไร ผมไม่ต้องพัก
ฮโยบง ทำไมต้องมองพื้นด้วย
ทำไมเหรอ ผู้หญิงที่นายชอบโทรมาเหรอ
หันมาชอบผู้หญิงแล้วรึไง
เพื่อนพี่สาวฉันเป็นนักเขียนบทละคร
หนนี้เธอทำงานกับซนบอมซู
ฉันไม่รู้เรื่องของเขานัก
แต่ผู้กำกับซนหดหู่ทุกครั้ง ที่เขาฟังเพลงที่พี่แต่ง
อ้อ จริงสิ!
นานแล้วสินะที่พี่ไม่ได้ออกเดต
เอาล่ะ มาเริ่มกันดีกว่า
หนึ่ง สอง...
ไหงเป็นงี้
ไม่เอากีตาร์มาแล้วเหรอ
ตอนกินข้าวไม่นับค่ะ มือกับปากฉันไม่ว่าง
งั้นเรามาคุยกันตอนกินข้าวดีกว่า
เอาสิคะ ไว้ค่อยร้องหลังกินเสร็จก็ได้
ผมฟังมาเยอะแล้ว
ตั้งแต่คุณเริ่มล้อผม
สบายใจแล้วใช่มั้ย
งั้น...
ไม่ต้องรู้สึกอึดอัดแล้วดีมั้ย
ก็ได้ค่ะ
หวัดดีครับ
หวัดดีครับคุณนักเขียน
สวัสดีค่ะ
หวัดดีค่ะ
- หวัดดีค่ะผู้กำกับ - หวัดดี
ดามี อาหารอาทิตย์นี้ เหมือนที่แม่ผมทำเลย
คุณโตมาเป็นคนสุภาพแบบนี้ เพราะแม่เลี้ยงมาดีใช่มั้ยล่ะ
คุณคิดงั้นเหรอ
สงสัยจะเป็นงั้น
ผมสุภาพขนาดนั้นเลยเหรอ
อืม
แน่นอน
อืม
นายเป็นคนสุภาพ ผู้กำกับคิม
ถ้าเป็นครู นายคงเปิดร้านอาหาร "ครูสอนมารยาทคิมบับ" ไปแล้ว
สวัสดีครับ ผู้อำนวยการ
ทำไมนะครับ
ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมขึ้นไปหา รอเดี๋ยวนะครับ
ครับ ผมอยู่ข้างล่าง โอเค
- มีข่าวร้ายเหรอ - ไม่ ไม่ใช่
คุณนักเขียน ผมต้องขึ้นไปข้างบนแป๊บนึง
อยู่กับผู้ช่วยผมก่อนนะ เดี๋ยวผมมา
น่าอึดอัดจัง ฉันทนไม่ไหว
แต่ เดี๋ยว...
ถ้าเราออนแอร์ละครของนักเขียนอิม นักเขียนจองจะไม่ทำงานกับเรา
อะไรเนี่ย ทำไมนิสัยเด็กแบบนี้ เธอน่าจะมียางอายบ้างนะ
ได้ยินว่านักเขียนที่คุณทำงานด้วย เคยเป็นผู้ช่วยคุณจองมาก่อน
เป็นผมก็คงรู้สึกแบบนั้น
มันก็เหมือนกับที่...
แฟนผมนอกใจไปคบกับลูกสาวเธออะไรแบบนั้น
ยกตัวอย่างได้แย่มากเลย
ผมปฏิเสธเธอไปเพราะเราเห็นไม่ตรงกัน
เพิ่งได้มาอ่านสคริปต์ของนักเขียนอิมหลังจากนั้น
ผมไม่สนข้อเท็จจริงหรอกนะ
ถ้าคุณเป็นนักเขียนจอง คุณจะรับได้มั้ย
ไปทำอย่างอื่นสิ
สคริปต์นั่นไม่ได้รับเลือกด้วยซ้ำ
เราไม่ต้องทำละครก็ได้
ผมนี่แหละเป็นคนเลือก
ผมซนบอมซูนะ
ผมก็ซอนอินจง
เราคือเจบีซี
เราต้องการเหตุผลที่ชัดเจนพอ ไม่ทำตามใจตัวเอง
ที่ไร้สาระคือคุณทำตามที่คุณจองต้องการ
นี่จะเป็นละครเรื่องสุดท้ายของคุณจอง
เธอได้ข้อเสนอทำสัญญาระยะยาว กับช่องอื่นไปเยอะแล้วนี่
ถ้าผ่านมาขนาดนี้แล้วปล่อยเธอไปก็โง่แล้ว
แล้วผมล่ะ
ผมต้องพังไปด้วย เพราะศักดิ์ศรีของนักเขียนจองเหรอ
ไม่ว่าเธอจะเก่งแค่ไหน
เธอก็ยังเป็นคนนอกนะ คุณคือคนในครอบครัว
คุณคิดว่าองค์กร...
จะไม่เอาคนใน แล้วไปเห็นแก่คนนอกเพราะเงินเหรอ
ใช่
ค่อนข้างจริงนะ
งั้นเราควรทำยังไง
มาประชุมกันเถอะ
ผมจะได้ตอนสามในอีกไม่นาน
คุณอิมจินจูกับผมจะเข้าประชุมด้วยกัน
กับหัวหน้าทุกแผนก
เราจะทำพรีเซนต์
จะทำให้เห็นว่าละครเรื่องนี้มีค่ามากแค่ไหน
แล้วทำไมช่องเราถึงต้องฉายมัน
แล้วคุณค่อยตัดสินใจก็ได้
งานดีๆ ถูกสถานีปัดตกไป แค่เพราะการผูกขาด
กับนักเขียนที่ไม่เป็นผู้ใหญ่คนนึงเนี่ยนะ
เจบีซีก็มีเกียรติเหมือนกันนะ
ผมพูดได้แค่นี้
เธอเคยชอบกินนี่
อย่าทำเหมือนรู้จักกันดีเลย
ฉันแค่แกล้งชอบ
พูดตรงๆ เลย ฉันทำเป็นโอเคกับเรื่องนี้
ฉันชอบไอศกรีมที่เลือกมาแล้วจาก 31 รส ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้
เธอแกล้งทำมาตลอดเจ็ดปีเหรอ
ใช่
ฉันถึงได้ไม่คิดถึงนาย เพราะมันทำฉัน
เดี๋ยวนี้ฉันเท้าคางบ่อย
ต่อไปคงจะคอเหี่ยว
เธอมีรอยเหี่ยวตั้งแต่เด็กแล้วนี่
บอกให้เลิกทำเหมือนรู้จักกันไง
นายจะไปรู้อะไรเรื่องคอเหี่ยว
ก็จริง ฉันไม่รู้
ยังไงก็ขอบคุณที่ยอมทำละครเรื่องนี้กับเรา
มันเป็นเรื่องของความอยู่รอด ไม่ใช่เรื่องที่นายต้องมาขอบคุณกัน
ใช่ว่านายเป็นคนหางานมาให้ฉันสักหน่อย
ยังเกลียดกันอยู่เหรอ
เกลียดแปลว่าเธอยังทำใจไม่ได้
ฉันเกลียดนายตอนเราเลิกกัน นั่นนับว่าเป็นความเกลียด
ฉันไม่ได้วางแผนว่าจะคบกับนายอีก แปลว่าเราเลิกกันแล้ว
หลงตัวเองจริงๆ
ต้องใจร้ายขนาดนี้เลยเหรอ
ก็นายถามเองว่าเกลียดมั้ยนี่
เธอไม่เปลี่ยนไปเลยนะ
ชอบใช้วิธีพูดต่ำๆ ที่ทำให้รู้สึกแย่
อะไร วิธีต่ำๆ เหรอ
ใช่
เธอชอบพูดว่า "นายเคยทำ" เริ่มต้นแบบนี้
ที่จะสื่อคือเธอใช้ความผิดพลาด ของอีกฝ่ายมาเป็นโล่ป้องกันตัวเอง
วิธีต่ำๆ
นายก็ยังเหมือนเดิมนะ
พอมีสาวมายิ้มให้นายก็ยิ้มตอบ
เวลามีคนชมก็ยิ้มซะกว้างเชียว
ได้ยินว่านายไม่ยอมคบกับดามี
เราสนิทกัน
ทำไมล่ะ ฉันสนิทกับเขาไม่ได้เหรอ
สนิทได้สิ ทำไมไม่ได้ล่ะ
หัวเราะกัน ล้อกันเล่น ทำตัวหวานๆ ใส่กัน
ปัญหาก็คือ นายชอบทำแบบนั้น เวลาที่ตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว
นายเป็นแบบนั้นกับทุกคน
แล้วไง ฉันเคยทำอะไรผิดมั้ยล่ะ
นั่นแหละปัญหา นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันผิด
แล้วทำไมถึงไม่ควรทำ
ช่างเถอะ
ฉันเป็นบ้าเองที่พูดเรื่องที่ทะเลาะกัน มาตลอดเจ็ดปี
ตอนคบกันมีข้อเสียมากกว่าข้อดีอีก
เธอกับคำพูดเธอนี่นะ
ก็ได้ อย่างที่เธอบอก ฉันเป็นคนที่เธอคบมาเจ็ดปี
สุภาพกว่านี้หน่อยได้มั้ย
เจ็ดปีแล้วมันดียังไง
ห้าปีในเจ็ดปีก็แย่ออก
อย่างน้อยก็ยังดีอยู่สองปี
สองปีนั้นคือตอนที่นายเข้ากรม
ให้ตาย
โอเค
ละครคุณคงเป็นเรตติงส่วนใหญ่ของสถานีนี้
นักเขียนนั่นมีดียังไง
อารมณ์เสียเลยใช่มั้ย
คนเรามีชีวิตอยู่เพื่อทะเลาะกันเหรอ
เรามัวแต่ทะเลาะกันทุกวัน
ยังต้องเป็นแบบนั้นอยู่เหรอ
ตอนอยู่รถไฟใต้ดิน เราเอาไหล่ดันกัน
ตอนอยู่ที่ทำงานเราก็เถียงกัน
เวลาเล่นเน็ตก็ใช้คีย์บอร์ดแทนปาก
โลกเราเต็มไปด้วยสนามรบ
ทำไมตอนคบกัน เราถึงเลือกที่จะทะเลาะกันแบบนั้น
เป็นเพราะชีวิตในวันธรรมดางั้นเหรอ
หรือเพราะเราพร้อมสู้อยู่เสมอ จนมันกลายเป็นนิสัย
นายบอกให้ฉันต่อยไง คิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ
ไม่รู้ฉันรึไง ไม่รู้จักเหรอ
หยุด บอกให้หยุด
กล้าดียังไงมาขอเลิก
งั้นก็เลิกไปเลย
ทุกคนคิดว่านายเป็นคนดีมากใช่มั้ย
ไม่มีใครรู้หรอกว่านายมันเฮงซวย แกล้งมาจีบแล้วก็เทเขา
- หยุด ออกไปคุยกันข้างนอก! - ปล่อย!
ปล่อยนะ
ปล่อย
ฉันเข้าใจนะ
เข้าใจจริงๆ
เก็บกวาดทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
ก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ
ค่ะ
ฉันเดาว่า...
คุณสู้ไม่เก่งสินะ
ผู้ชายที่ฉันชอบ
ทำไมต้องสู้ไม่เก่งกันหมดเลยนะ
ไม่ต้องขอโทษหรือรู้สึกอายหรอกนะ
ท่านประธานบอกให้เราทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ขอบคุณครับ
หืม
รู้ใช่มั้ยว่าฉันเรียนเนตรนารี
อืม
ด้วยเกียรติของข้า...
อ้อ คำสาบาน
ด้วยเกียรติของข้า ข้าสัญญาว่าจะทำตามสัญญา
ข้อที่หนึ่ง ฉันจะทำให้ดีที่สุด เพื่อพระเจ้าและแจฮุน
ข้อที่สอง ฉันจะคอยช่วยแจฮุนเสมอ
ข้อที่สาม ฉันจะทำตามกฎทุกข้อ
ได้ ฉันก็จะทำตามกฎเหมือนกัน
และ...
เราจะเคารพกฎของเรา
ได้
- ว่าแต่... - หืม
เธอไม่ต้องชูสามนิ้วเหรอ
- ฉันสาบานว่า... - นี่
เป็นปูเหรอ ฉันสาบานว่า...
เปล่าซะหน่อย
พี่จินจู!
นี่จองฮวาน แฟนฉัน
สวัสดีครับพี่
เข้าไปข้างในเถอะ
ดื่มโค้กหน่อยสิ
นายจนใช่มั้ย
ก็ไม่ได้จนขนาดนั้น
คำถามแรกที่ถามแฟนน้อง ตัวเองนี่ไม่เหมือนใครเลยนะ
คบกันมานานแค่ไหนแล้ว
ประมาณ 21 วันครับ
- ชอบจียองเหรอ - เปล่าครับ ผมรักเธอ
ในกระเป๋ามีเงินอยู่เท่าไหร่
- 3,000 วอน - ให้จียองหมดเลยได้มั้ย
- ได้ครับ - ถ้าเป็น 300 ล้านวอนล่ะ
ผมก็ยกให้เธอได้เหมือนกัน
ฉันไม่ขอให้นายให้เงินเธอมากขนาดนั้นหรอก แค่รักเธอจริงๆ ก็พอ
ถ้าอีกฝ่ายไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไร ก็ให้แสดงออกจนกว่าจะรู้
ถ้าทำทุกอย่างแล้วยังไม่รู้
อย่ารำคาญหรือกังวลไป พวกเขาไม่หนีไปหรอก
เป็นไปได้ว่าพวกเขารู้ แต่แกล้งไม่รู้
อาจจะไม่เข้าใจว่าทำไปทำไม
แต่อย่าพยายามเข้าใจเลย
นายไม่มีวันเข้าใจผู้หญิง
แค่ทำสิ่งที่ต้องทำ ทำให้ดีที่สุดก็พอ
อย่าพยายามปิดบังว่าไม่มีเงิน แม้จริงๆ จะอายมากก็ตาม
เรื่องศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย เดี๋ยวก็รู้เอง
จะปกป้องแค่ไหนก็ทำไม่ได้ ต่อให้พยายามก็เถอะ
ไม่ต้องเสียใจที่ซื้อไอศกรีมให้เธอได้แค่พันวอน
แค่คิดก็พอว่าพันวอนที่เสียไป จะทำให้เธอยิ้มได้ยังไง
แบบนั้นดีกว่า
ถ้าทำไม่ได้ก็จะดูน่ารัก
ถ้าทำสำเร็จก็จะเท่มาก โอเคนะ
อย่าใช้เหตุผลมากเกินไป
ต่อให้เธอขุดเรื่องที่นายทำผิดมาทั้งหมด
เพื่อปกปิดเรื่องของตัวเอง แค่พยายามเข้าใจก็พอ
ถ้าใช้เหตุผลเข้าสู้ นายแพ้แน่นอน เวลารักใครเราจะไม่ทำแบบนั้น
มีใครไม่รู้บ้าง
แล้วถ้ามันไม่สมเหตุสมผลล่ะ มันจำเป็นต้องชนะด้วยเหรอ
แค่พยายามเข้าใจเวลาเธอขอโทษ แล้วก็ลืมๆ มันไปซะ
กอดกันแล้วก็บอกรักเธอนะ
พี่ พอเหอะ
เหมือนหูจะระเบิดแล้ว
ต่อให้จะโกรธหรือเกลียดเธอ หรือเวลาที่เธอไม่ขอโทษ...
ถ้าจำเป็นต้องได้ยินคำคำนั้น เพื่อให้รู้สึกดี นั่นไม่ใช่ความรักแล้ว
ผู้หญิงมักอยากสวยตลอดเวลา
"ฉันขอโทษ" "ให้อภัยฉันเถอะนะ" "ฉันจะไม่ทำแบบนั้นแล้ว"
เวลาพูดคำพวกนั้น เธอจะดูไม่สวยหรอกนะ
อย่าพูดเชียวว่าสวย
เธออาจกลัวเพราะมันดูไม่จริง
ทำไมต้องทำให้คนที่ชอบรู้สึกกลัวด้วย
มันต้องเป็นแบบนั้นแหละ
อย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้ ถ้าไม่ได้จะเลิกกัน
ถ้าไม่ได้จะเลิกกัน...
ถ้าไม่ได้พยายามจะเลิกกัน
ช่วย...
อย่าทำเหมือนไม่รู้ที
นี่
ไม่ต้องกินให้หมดทุกอย่างก็ได้
ฉันอาจจะหิวเก่ง แต่พอกินแล้วหยุดไม่ได้หรอก
ให้ตาย
ลิตเติลเมอร์เมดของฉันกินเก่งจริงๆ
- อร่อยมั้ย - อร่อย ฉันอยากทำอะไรบางอย่าง
- อะไร - เรอ
เธอเรอดังจริงๆ
จะเรอแบบที่เคยเรอมั้ย
อืม ฉันอยากทำแบบที่สบายใจ
ที่นี่คนเยอะอยู่นะ
ถ้าเป็นแบบนั้น
นับสามแล้วเรอนะ
โอเค
หนึ่ง สอง สาม
- เกิดอะไรขึ้น - เขาเป็นอะไร
ขอโทษทีครับ
นึกว่าแมลง ที่จริงเป็นถั่วนี่เอง
ขอโทษทีครับ
แม่...
แม่มีลูกสาวสองคนใช่มั้ย
ใช่
โชคร้ายจริงๆ
หนูว่าลูกสาวคนนึงของแม่เป็นบ้า
ฉันรู้
รู้ด้วยว่าไม่ใช่แก
พักหลังมานี้ที่บ้านเงียบๆ นะ
ไม่ถามแล้วกัน
ผมไม่อยากช็อก
[พ่ออินกุก]
นี่ ตอบคำถามฉันมา
- ตอนนี้เนี่ยนะ ฉันนอนอยู่ - ใช่
ทำไมล่ะ นายยังเป็นแบบนี้เพราะนักเขียนจองเหรอ
ผู้ชายกับผู้หญิงเลิกกันมาเกินสองปีแล้ว
- แต่ทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอ - อะไรนะ
ทำไมผู้ชายกับผู้หญิงที่เลิกกันมา เกินสองปีแล้ว
ต้องทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอด้วย
คงยังรักกันอยู่มั้ง ทำไมฉันต้องตอบนายด้วย
ถูกต้อง
- พวกเขายังชอบกันอยู่ - สองคนนั้นทะเลาะกันเรื่องอะไร
ไม่รู้
อาจเป็นเพราะเรื่องอื่นก็ได้
อาจเป็นเพราะเรื่องเงิน หรือไม่ก็เมา
นี่ ถ้าเป็นเรื่องเงินคงต้องไปสู้กันต่อในศาลแล้ว
ถ้าเมาก็คงไปทะเลาะกันที่บาร์
ทำไมต้องมาทะเลาะที่ออฟฟิศด้วย ไอ้บ้าเอ๊ย
โกรธฉันทำไมเนี่ย
วางแล้วเว้ย ไอ้เวร
ไอ้...
- [จากซลบี] - คุณสบายดีมั้ย ยังเป็นไอ้งั่งอยู่รึเปล่า
[คุณสบายดีมั้ย ยังเป็นไอ้งั่งอยู่รึเปล่า]
ขออ่านไม่ตอบนะ
♪ ฉันเดินไปเดินมาอยู่หน้าบ้านเธอ ♪
♪ ฉันเอาแต่จับโทรศัพท์ ♪
♪ รวบความกล้า...♪
คุณทำอะไร
♪ ท่ามกลางดอกไม้ปลิวไหว ♪
♪ ฉันได้กลิ่นแชมพูเธอ ♪
♪ เธอได้ผ่านมารึเปล่า ฉันหันกลับไป ♪
♪ กลับเห็นแต่ผู้คน ♪
♪ เดินวนไปวนมาอยู่หน้าบ้านเธอ ♪
♪ เอาแต่จับโทรศัพท์ ♪
♪ รวมความกล้าเพื่อโทรหาเธอ ♪
♪ แต่ฉันได้แต่เสียใจ ♪
♪ ยามเดินก็เห็นแต่เธอ ♪
♪ เห็นแต่เธอ ♪
♪ ต้องให้บอกมั้ยว่ารอเธออยู่ ♪
♪ ตอนนี้ฉันอยู่หน้าบ้านเธอ ♪
♪ ได้แต่เสียใจมาตลอด ♪
♪ ควรโทรไปมั้ย ♪
ความรักเปลี่ยนไป แต่ความจริงยังคงอยู่
เจ็บชะมัด
การเจอคนที่คุณรักเป็นโอกาสที่สำคัญ
ถ้าคุณเสียโอกาสนั้นไปล่ะ
แน่นอนว่ามันเจ็บปวด
เจ็บเข้ากระดูก
แล้วคุณก็เอามาล้อคนอื่น
ไปกินข้าวกันเถอะ
[ยังเกลียดกันอยู่มั้ย]
[เกลียดแปลว่ายังทำใจไม่ได้]
[ฉันเกลียดนายตอนเราเลิกกัน ฉันก็ต้องเกลียดนายอยู่แล้ว]
[ฉันไม่ได้จะกลับไปคบกับนายอีก แปลว่าเราเลิกกันแล้ว]
[หลงตัวเองจริงๆ]
[สงสัยจังว่าทำไมผู้ชายทุกคนที่ฉันชอบ...]
[ถึงได้สู้ไม่เก่ง...]
[การเจอคนที่เรารัก ถือเป็นโอกาสสำคัญ]
[ถ้าคุณเสียโอกาสนั้นไปล่ะ]
[แน่นอนว่ามันเจ็บ เจ็บถึงกระดูกเลย]
[แต่คุณก็กลับเอามันมาล้อเล่น]
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
สองสามวันก่อนเจอฮายุนใช่มั้ย เธอบอกว่าเห็นรุ่นพี่
เธอไปคลับได้แล้วยังไงล่ะ
- ฉันเห็นเธอจูบกับผู้ชาย - โห!
- เป็นไปได้ - เห็นเข้าโรงแรมไปกับเขาด้วยนะ
โห!
เวลาคนที่เรารักเจอกับเรื่องยากลำบาก
เราจะทำอะไรได้อีก ถ้ากอดไม่ช่วยเติมพลังให้กับพวกเขา
ขอบคุณนะ
ไม่ใช่ว่าฉันลืมเขาไม่ได้
ฉันชอบเธอ
ฉันลืมเรื่องร้ายในอดีตไม่ได้เลย
น่าแปลกที่เราไม่มีเวลามาตกใจ
มันอาจจะยาก แต่ก็อาจจะสนุกด้วยก็ได้
มาทำให้มันดีกันเถอะ
นักเขียน คุณเป็นคนเข้มแข็งมั้ย
ผมซนบอมซู
คุณถามคุณอิมเหรอว่าเธอเข้มแข็งมั้ย
- เธอโคตรจะเข้มแข็งเลย - นี่...
เธอดื่มเบียร์ทีเดียว 12 แก้ว
- นี่ - ต้องผสมโซจูกับเบียร์ด้วยนะ
เบียร์ 12 แก้ว...
เป็นแค่การวอร์มอัพ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย